Na het bericht van Henk gisteren, kon ik het niet laten om vandaag zelf even te gaan kijken bij de geplagde percelen bij het Stort, hopend op mijn eerste kievietsei voor dit jaar.
Maar daar aangekomen, bleek ik niet de enige met die gedachte: op het dijkje stond Henk al, turend met de Zeiss over de percelen. Ondanks het resultaat van gisteren was hij nog niet helemaal tevreden: hij had nog niet zijn eerste zelfgevonden nest. Samen zochten we de percelen af en Henk had al een vrouwtje in de scoop die strootjes zat te gooien. Na een tijdje bleek deze te zitten. Ik liep er op af, door het veld geloodst door Henk, en vond na even zoeken het nest: 4 eieren! Mijn dag was al goed. Daarna richtten we onze kijkers op het veldje bij de Dukenburg. Een mannetje stond aan de rand van het veld. Toen we ernaartoe liepen, vloog een vrouwtje van een andere plek van het veld op. We gingen over op 'dom zoeken', lopend richting de plek waar de vogel opvloog. Met weinig keus in dit ontzettend drassige veld, moest de kieviet haar nest wel op de schaarse droge plekken maken. En zo zoekend vonden we, Henk dit keer als eerste, al snel het nest met 3 eieren. Beiden nu dik tevreden, verlieten we het gebied, Henk naar huis, ik naar de Horst om nog wat te vogelen en bijen/hommels te vangen. 
Ik ging daarna naar het ooievaarsnest. Hier waren geen kievieten, wel 4 wilde eenden en 2 witgatjes. Ik vervolgde mijn weg naar de herstelde Leigraaf, waar een grote zilverreiger tussen het riet stond en 10 schapen de oevers nu begrazen. Toen ging ik naar de Leigraaf bij het naamloze straatje. Hier bloeiden honderden planten van speenkruid, maar ook tientallen paarse dovenetel, kleine veldkers en klimopereprijs. Fietsend langs de Cranenburgsestraat zag ik mijn eerste bloeiende paardenbloem en bij de boomgaard van de hangbuikzwijntjes dacht ik aan de steenuilen die hier nu mooi zouden kunnen zitten zonnen... hé, een klein bolletje vlak langs de stam van die fruitboom! Ja hoor, daar zat er een. Na mooie foto's gemaakt te hebben, schatte ik dat de tweede hier dan ook in buurt moest zitten, als het tenminste een paartje was. Met mijn kijker speurde ik de bomen af, en - hoeveel geluk kun je op een dag hebben - ik zag de tweede zitten halverwege een andere boom. Wat een prachtige vogels, genietend van het zonnetje, af en toe een mysterieuze blik werpend op 'die vreemde vogelaar'. Voldaan door de leuke ontdekkingen van vandaag, fietste ik langs de Hulschbroek. Hier geen kievieten in de buurt, wel even gezocht naar hommels op de bloeiende wilgen: 2 aardhommels en 1 grashommel. Om half 6 keerde ik huiswaarts, nog even langs het retentiebekken van de Mies. Zes boerenzwaluwen kwetterden vrolijk in de lucht, met op de achtergrond de donkere wolken die vandaag gelukkig geen regen gaven. In de plas zwommen wilde eenden, maar één sprong eruit: roestbruine kop zonder streep, iets andere kopvorm, wat spitsere smalle staart: een vrouwtje pijlstaart! Hoeveel kun je op één dag beleven!
| < Vorige | Volgende > |
|---|
